Sa kahilom.

Sa kahilom.

Daghan kaayo ko’g mahunahunaan.

Labi na ang mga kagahapon natong duha.

Pero karon ako na lang, ania nag-inusara.

Kay wala na ka.

 

Sa kahilom.

Pwede nakong handumon.

Mga kaagi natong duha nga gibiyaan na sa panahon.

Kahinumdom pa ko atong tanan.

Ikaw kaha?

Gikalimtan na ba ko nimo sa dayon?

 

Sa kahilom.

Bahala’g sakit pero ako gihapong gibalik – balikan.

Mga pangandoy natong duha.

Ug mga saad nimo sa akoa.

Karon asa na?

 

Sa kahilom.

Daghan kaayo ko’g nakat-unan.

Ubay-ubay sad ang mga pangutana nga akong nasugatan.

Nganong kalit kang namiya?

Akong gugma para nimo imo lang dayon gibaliwala.

 

Sa kahilom.

Usahay kapuyan na ko ug sabot.

Kay kahibalo ko nga wala ra’y mausab.

Magpabilin ko nga mag-inusara.

Ug ikaw kuyog-kuyog na niya.

 

Apan Dong.

Kung asa naman ka ron.

Hatagi ko ug igong oras.

Tugoti ko.

Nga higugmaan tika sa hilom.

 

Hangtod sa moabot ang panahon.

Nga ako na mismo ang mohunong.

Ako na ang mobalibad.

Nga wala nay ako ug ikaw.

Wala nay kita.

Ako na lang.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s